اقای ( جامعه شناس نخبه کشی*) توجه بفرمائید .، یادداشتی از نورالدین غروی

خبرها و مقالات

اگر از “خود پست انگاری ملی” فراغتی یافتید نگاهی هم به جامعه آمریکا بیندازید . شما که ستایشگر غرب هستید حالا که زیبائی های روح غرب که در آمریکا متجلی است بمناسبت انتخابات در پیش رو در اوج خودنمائی است بنگرید و شاید به اندیشه نوشتن جلد دوم کتابتان بیفتید . شما که در کتابتان با استناد به نقلی از گورویچ پیشرفتهای صنعتی و علمی را هم ارز و بال در بال ارزش های اخلاقی غرب دانسته اید ، فرصت خوبی است که این همپروازی پیشرفتهای تکنیکی با ارزش های اخلاقی را در ویترین رفتارهای مردم آمریکا که با شفافیت هرچه تمامتر در معرض دید و داوری حتا کم سوادان است را ببینید و به زیر ذره بین نکته سنجتان ببرید و عظمت احلاقی این غرب مورد ستایشتان را نیک بنگرید و داوری کنید . خوش به حال شما که کتابتان شاید به چاپ سی ام هم رسیده باشد و پر بیراه نیست که مانند مانیفست کمونیست که مارکس و انگلس در ۱۸۴۸ اعلام کردند ، نام کتاب شما را هم مانیفست “خود پست انگاری ملی” بگذاریم .

افکارسنجی های روزانه نشان می دهد که بخش قابل توجهی از مردم آمریکا چگونه وفادارانه به رئیس جمهور نخبه شان دل بسته اند و هیچ رفتاری از او، نگاه و رای آنان را دگرگون نمی کند .

بگذارید کارتان را اندکی راحتتر بکنم . از نیمه دوم قرن بیستم به بعد تقریبا اندکی کمتر ازنیمی از واجدین شرائط رای دهی در انتحابات شرکت نمی کنند .که این رقم در این دوران به صد و ده میلیون نفر می رسد .

ازصد و بیست میلیون نفر شرکت کنندگان دستکم چهل و هشت میلیون نفر به ترامپ رای داده و خواهند داد چه از آسمان سنگ کفر ودروغ ، ریا و زندقه ببارد یا نبارد . ترامپ در توصیه اش به رفتار مناسب با زنان می گوید بهترین روش آن است که آنان را از فلانجایشان (پوزش از خانم ها که نمیتوانم عین واژه به کاربرده ترامپ را بیاورم ) بگیرید . یا خانم مجری معروف تلویزیون را که در مناظره از او سوالهای سخت کرده بود به بدخلقی ناشی از عادت ماهانه اش متهم می کند ولی زنان نخبه گرا به خبرنگار می گویند ترامپ هر کاری بکند ما دوستش داریم

وقتی هزاران کودک را که همراه پدرو مادر به امید زیستن راحتتر در مرز جنوبی آمریکا تقاضای پناهندگی می کنند را از پدرو مادر جدا می کند و آنها را در قفس های آهنین در هوای بسیار گرم زندانی می کند که تعدادی از آنها در همان قفس ها می میرند و هزاران کودک از سه سال تا هفده ساله را در ایالات مختلف تحویل خانواده ها سفید می دهد که با گرفتن حق الزحمه از دولت آن کودکان را آمریکانیزه کامل بکنند ، این جامعه نخبه گرا ، این نخبه تحفه را ستایش می کنند . وقتی صد ها خبرنگار و چند نماینده مترقی کنگره به اردوگاههای نگهداری از این کودکان رفتند و برخی ها پس از دیدن فجایع جاری آن جا ها را به گولاک (اردوگاههای کار اجباری در سیبری در زمان تصفیه های استالین) تشبیه کردند و در برابر دوربینهای تلویزیون گزارش کردند که آن کودکان در میان ادرار وغایط خودشان تنها جائی که می توانند آب بخورند کاسه توالت است ، باز هورای این نخبه ستایان بالا رفت . وقتی این نخبه تاریخ در باره تلفات کورونا گفت ممکن است دویست هزار نفر بمیرند ، همین است که هست ، آن ستایشگرانش تظاهرات ضد ماسک به راه انداختند و با عکس های بزرگ این نخبه فریاد زدند که مرگ دیگران ربطی به ما ندارد ، ما آزادی مان را فدا نمی کنیم . وقتی یکی از هزاران ویدئو ، یکی بازنشر شد که سرباز جنگیده در عراق با یادآوری لذتها که برده بود به دوستانش می گوید که آن دختر پانزده ساله عراقی که دست نخورده بود در یک روز ده نفر به او تجاوز کردند و در پایان روز آن دختر خودش را به دار آویخت (چون در فرهنگشان اینکار شرم حساب می شود) دیدند و باز هم جمهوریخواهان و هم دموکراتها همچنان به زنان و مردان شجاعشان که در اقصی نقاط دنیا برای آزادی و دموکراسی می جنگند ، بالیدند و تقاضای افزایش بودجه ماشین نظامی-آدمکشی شان را تصویب کردند .

وقتی این فرمانده کل قوای نخبه سرگرد ماتیو گلستینMaj. Mathew L. Golsteyn,  و دو نظامی دیگر که به خاطر کشتن غیر نظامیان در افغانستان صرفا برای تفریح که پیشترها در دادگاههای نظامی قلابی خودشان محکوم شده بودند را عفو کرد و حتا این سرگرد و زنش را به کاخ سفید دعوت کرد و مدال افتخار از گردنش آویزان کرد ، غریو هوراهای نخبه ستایان حتا در بین سناتور ها به آسمان رفت .

آقای رضا قلی اینها که گفتم کاهی از کوه ارزش های اخلاقی این غربیان مورد ستایش شما هستند که هرگز هیچ نخبه شان را نکشته اند و بر عکس به آنان بالیده اند . چه آندره جکسون که پس کشتار میلیونی بومیان در فلوریدا با بالاترین رای دو دوره رئیس جمهور شد ، چه تدی روزولت شان که صریحا نوشت که سفید پوستان محق اند که همه جهان را در اختیار بگیرند و چه وودرو ویلسون خیلی درس خوانده که بی محابا به انسان درجه پائین بودن رنگی ها! تاکید داشت ، همه و همه را گرامی می دارند و مجسمه شان را نصب می کنند و حتا در کوه راشمور Mount Rushmore National Memorial کله تدی روزولت را در میان جرج واشینگتن ، تامس جفرسون و آبراهام لینکلن در ردیف اساطیرشان حکاکی می کنند که بجز لینکلن همه شان برده دار و نژادپرست بوده اند .

آقای جامعه شناس نخبه کشی باور کنید با دیدن اینهمه که ذره ای را توضیح دادم دلم تنگ مردم نخبه کشم میشود و به این مردم که امیر کبیرشان را به زعم شما کشتند ، ولی می دانیم که قاتل اصلی او انگلیسی ها بودند ، افتخار می کنم . البته ناصرالدینشاه تا پایان عمرش از آن جنایت پشیمان بود و افسوس خورد ولی هنری هفتم انگلیس (آرمانشهر نویسنده) که تامس مور فیلسوف نویسنده آرمانشهر را تنها بخاطر نیاز پائین تنه اش گردن زد هرگز نیم افسوسی هم نخورد و به کارش بالید .
من آرزو می کنم که مردم ما همیشه و همچنان با این غرب کعبه آمال شما متفاوت باشند و هرگز گول شارلاتانیسم این ناانسانها را نخورند .

  • توضیح: علی  رضا قلی کتابی بنام جامعه شناسی نخبه کشی در سال ۱۳۷۷ نوشت که در آن هرچه نکبت و نادانی و جهالت یافت به مردم ایران نسبت داد وهرچه دانش و توانائی و خردمندی سراغ داشت به غربی ها منتسب کرد و در مسیر اثبات نظریه اش دست و دلبازانه تاریخ را دستکاری کرد و دروغ ها بافت و آنچنان ذوب در عشق غرب بود که حتا با جسارت باور نکردنی آدم دزدی های غربی ها را هم با این شیدائی ستود: ” در قرن شانزدهم دنیای رنسانس یک میلیون برده را جابجا کرده و به کار گرفت و در قرن هفدهم سه میلیون و در قرن هیجدهم هفت میلیون نفر را خرید و فروش و جابجا کردند” البته راجع به چند عدل منسوجات و یاچند جعبه چای سیام حرف نمی زند ، بلکه از میلیونها انسان آزاد که در میهنشان در صلح و آرامش زندگی می کردند ، سخن می راند . چنان خشم از خود ملی اش در غلیان است که تجاوز ارباب زمیندار به عروس رعیت در شب زفاف را در غرب صحه می گذارد ولی شبیه آن کار در ایران را تا میتواند نکوهش می کند . شاه اسماعیل برای این نخبه جامعه شناس با سلطان حسین فرقی ندارد ، کریمخان زند یک خان رشوه بگیر است .
    این کتاب سخت مورد توجه خود حقیرپنداران قرار گرفته و نویسنده که امروزه با انفجار اطلاعات روبرو است نه تنها از مردمش پوزش نخواسته ، بلکه همچنان بر این باورهای خود پست انگارانه اش پای فشاری می کند .

Aug. 30, 2020